Geschiedenis van de Bijbel 1 studie
Wonderen 1 studie
Historische aantekeningen 15 studies
- 3Sadduceeën
- 4De verschillende Bijbels
- 5De vertaling van de Bijbel in het Duits
- 6De apocriefe geschriften
- 7De katholieke Bijbel
Geschiedenis van de Bijbel
-
BIB007
De geschriften van het Nieuwe Testament en de vertaling
Het artikel behandelt de oorsprong en de vertaling van de geschriften van het Nieuwe Testament. Het onderzoekt de Griekse manuscripten en verschillende kritische edities, evenals hun belang voor de nauwkeurigheid van moderne vertalingen.
Wonderen
-
MIR042
Verschijningen na de opstanding
Het artikel presenteert de tien verschijningen van Jezus na zijn opstanding, zoals verteld in het Nieuwe Testament. Van Maria Magdalena bij het graf tot de apostelen vóór de hemelvaart, via de discipelen van Emmaüs en meer dan vijfhonderd broeders, getuigen deze ontmoetingen van de werkelijkheid van de opstanding en leggen ze de grondslag voor het christelijk geloof. De evangelieschrijvers hebben waarschijnlijk een keuze gemaakt uit al deze openbaringen.
Johannes 20.24-29 (De Heilige Schrift 1917) :En Thomas, een van de twaalven, gezegd Didymus, was met hen niet, toen Jezus daar kwam.De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben den Heere gezien. Doch hij zeide tot hen: Indien ik in Zijn handen niet zie het teken der nagelen, en mijn vinger steke in het teken der nagelen, en steke mijn hand in Zijn zijde, ik zal geenszins geloven.En na acht dagen waren Zijn discipelen wederom binnen, en Thomas met hen; en Jezus kwam, als de deuren gesloten waren, en stond in het midden, en zeide: Vrede zij ulieden!Daarna zeide Hij tot Thomas: Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand, en steek ze in Mijn zijde; en zijt niet ongelovig, maar gelovig.En Thomas antwoordde en zeide tot Hem: Mijn Heere en mijn God!Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF001
Sadduceeën
De Sadduceeën waren een aristocratische en priesterlijke groep van het oude jodendom (200 v.Chr. – 70 n.Chr.), die de Tempel van Jeruzalem en het Sanhedrin controleerde. Zij aanvaardden uitsluitend de Pentateuch en ontkenden de opstanding van de doden en het bestaan van engelen. Vijftien keer genoemd in het Nieuwe Testament, speelden zij een sleutelrol bij de veroordeling van Jezus, met name via Kajafas en Hanna. Hun verdwijning valt samen met de verwoesting van de Tempel in 70 n.Chr.
Handelingen 23.6 (De Heilige Schrift 1917) :En Paulus wetende dat het ene deel was van de Sadduceen, en het andere van de Farizeen, riep in den raad: Mannen broeders, ik ben een Farizeer, eens Farizeers zoon; ik word over de hoop en opstanding der doden geoordeeld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF012
De verschillende Bijbels
Er bestaan niet meerdere Bijbels, maar verschillende vertalingen van dezelfde Griekse en Hebreeuwse bronteksten. De ontwikkeling van de taal vraagt om regelmatige herzieningen. Katholieken nemen 7 deuterocanonieke boeken op die in de protestantse canon ontbreken. De 'Nieuwe-Wereldvertaling' van Jehovah's Getuigen wordt bekritiseerd vanwege haar theologisch gekleurde keuzes.
-
INF022
De vertaling van de Bijbel in het Duits
Maarten Luther vertaalde de Bijbel in de zestiende eeuw in het Duits om de Schrift voor iedereen toegankelijk te maken, en bevestigde daarmee het beginsel van «sola scriptura». Dankzij deze vertaling kon kritiek worden geuit op katholieke praktijken zonder bijbelse grondslag, zoals de aflaten. Ze speelde ook een belangrijke rol bij de standaardisering van de Duitse taal en bij de verspreiding van de ideeën van de protestantse Reformatie, met name dankzij de boekdrukkunst.
-
INF029
De apocriefe geschriften
De apocriefe boeken zijn religieuze geschriften die buiten de officiële bijbelcanon vallen. Men onderscheidt de apocriefen van het Oude Testament (Tobit, Judit, Makkabeeën, Sirach…), door katholieken en orthodoxen erkend als deuterocanoniek, en die van het Nieuwe Testament (Evangelie van Thomas, van Filippus, van Maria Magdalena…), vaak met een gnostische kleur. Hun studie werpt licht op de religieuze geschiedenis en de debatten van de eerste christelijke eeuwen, zonder ze daarom op één lijn te stellen met de canonieke Schriften.
-
INF039
De katholieke Bijbel
Dit artikel verkent de samenstelling van de katholieke Bijbel, de boeken en de bijzonderheden ervan, met name de deuterocanonieke boeken en de canon die op het Concilie van Trente werd vastgesteld.
-
INF040
De protestantse Bijbel
Dit artikel analyseert de inhoud en de verschillen van de protestantse Bijbel, vergeleken met de katholieke Bijbel, met de nadruk op het Oude en het Nieuwe Testament.
Mattheüs 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den zoon van Abraham.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF048
De Codex Sinaiticus
De Codex Sinaiticus is een Grieks bijbelhandschrift uit de 4e eeuw, in 1844 door Tischendorf ontdekt in het Katharinaklooster op de Sinaï. Hij bevat het hele Nieuwe Testament, een groot deel van het Oude Testament in het Grieks (Septuaginta), en daarnaast de Brief van Barnabas en de Herder van Hermas. Als tekst van het Alexandrijnse type is hij van cruciaal belang voor de tekstkritiek. Hij is verdeeld over de British Library, Sint-Petersburg, Leipzig en de Sinaï, is volledig gedigitaliseerd en online te raadplegen.
-
INF050
De codex Vaticanus
De Codex Vaticanus, gedateerd tussen 300 en 325 n.Chr., is een van de oudste volledige bijbelhandschriften in het Grieks. Hij wordt bewaard in de Apostolische Bibliotheek van het Vaticaan in Rome en bevat het Oude en het Nieuwe Testament, evenals de Brief van Barnabas en de Herder van Hermas. Van Alexandrijns type staat hij dicht bij de oorspronkelijke teksten en vormt hij een belangrijk referentiepunt voor de tekstkritiek. Sinds hij in 2019 is gedigitaliseerd, is hij online toegankelijk voor alle onderzoekers.
-
INF051
De codex Alexandrinus
De Codex Alexandrinus is een Griekse bijbelhandschrift uit de vijfde eeuw, bestaande uit 773 bladen perkament en met het grootste deel van het Oude en het Nieuwe Testament. Afkomstig uit Alexandrië werd hij in 1628 door patriarch Cyrillus Lucaris aan koning Karel I van Engeland geschonken. Tegenwoordig wordt hij bewaard in de British Library in Londen; hij behoort tot de Byzantijnse tekstfamilie en is een belangrijke getuige voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de overlevering van de Schrift.
-
INF052
De codex Ephraemi Rescriptus
De Codex Ephraemi Rescriptus is een palimpsestmanuscript uit de 5e eeuw (400-440 n.Chr.), in 1840 ontdekt door Tischendorf en bewaard in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk. Het is geschreven in Grieks unciaalschrift, bevat gedeelten van het Oude en het Nieuwe Testament en behoort tot de Alexandrijnse familie van de bijbeltekst, die als dicht bij de oorspronkelijke teksten wordt beschouwd. Het is van fundamenteel belang voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de overlevering van de Schrift.
-
INF053
De codex Bezae
De Codex Bezae Cantabrigiensis is een tweetalig Grieks-Latijns manuscript van het Nieuwe Testament, gedateerd rond 400-420 n.Chr. Het is genoemd naar Theodorus Beza, die het in 1581 aan Cambridge schonk, en bevat de evangeliën en de Handelingen van de apostelen op ongeveer 406 folia. De ongebruikelijke volgorde van de evangeliën (Matteüs, Johannes, Lucas, Marcus) en het feit dat het tot de westerse tekst behoort, maken het tot een uitzonderlijke getuige voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de overlevering van de Schrift.
-
INF061
De papyrus P52
De papyrus P52 is het oudste bekende fragment van het Nieuwe Testament en bevat verzen uit Johannes 18. Het werd begin 20e eeuw in Egypte ontdekt door geleerden uit Oxford en in 1920 aangekocht voor de John Rylands Library in Manchester. In 1935 geïdentificeerd door Colin Henderson Roberts, wordt dit fragment van 9x6 cm op paleografische gronden gedateerd in de eerste helft van de 2e eeuw. De ontdekking bevestigt de snelle verspreiding en de getrouwe overlevering van de evangeliën.
Johannes 18.37-38 (De Heilige Schrift 1917) :Pilatus dan zeide tot Hem: Zijt Gij dan een Koning? Jezus antwoordde: Gij zegt, dat Ik een Koning ben. Hiertoe ben Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen, opdat Ik der waarheid getuigenis geven zou. Een iegelijk, die uit de waarheid is, hoort Mijn stem.Pilatus zeide tot Hem: Wat is waarheid? En als hij dat gezegd had, ging hij wederom uit tot de Joden, en zeide tot hen: Ik vind geen schuld in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF068
De Vulgaat
De Vulgaat is een Latijnse vertaling van de Bijbel, gemaakt door de heilige Hieronymus aan het einde van de 4e eeuw, op verzoek van paus Damasus I. Voor het Oude Testament werd zij hoofdzakelijk uit het Hebreeuws vertaald en voor het Nieuwe Testament herzien naar het Grieks. Zij werd meer dan duizend jaar lang de standaardversie van de Rooms-Katholieke Kerk. Het Concilie van Trente verklaarde haar in de 16e eeuw officieel tot authentieke uitgave. Haar invloed op de westerse cultuur, theologie en liturgie is aanzienlijk.
-
INF069
De Peshitta
De Peshitta is een van de oudste vertalingen van de Bijbel in de Syrische taal (Aramees). Het Oude Testament werd in de 2e eeuw uit het Hebreeuws vertaald en het Nieuwe Testament in de 5e eeuw uit het koinè-Grieks. De naam betekent ‘eenvoudig’ of ‘gewoon’; zij is de standaardbijbel van de Syrisch-Orthodoxe en Syrisch-Katholieke kerken. Zij speelt een belangrijke rol in de overlevering van de bijbelteksten en vormt een kostbare bron voor de tekstkritiek.
-
INF072
De Textus Receptus
De Textus Receptus is een compilatie van de Griekse tekst van het Nieuwe Testament, voor het eerst uitgegeven door Erasmus in 1516. Herzien door Estienne, Beza en de gebroeders Elzevier diende hij als basis voor belangrijke vertalingen zoals de King James Version en de Lutherbijbel. In de 19e eeuw maakte de ontdekking van oudere manuscripten zoals de Codex Sinaiticus zijn beperkingen zichtbaar. Moderne kritische edities (Nestle-Aland, UBS) hebben hem sindsdien opgevolgd, hoewel hij een essentiële historische referentie blijft.
-
ANN015
Het Evangelie van Marcus
Het Evangelie volgens Marcus neemt een bijzondere plaats in te midden van de vier verhalen. De oorsprong ervan, de totstandkoming en de banden tussen Marcus en de gebeurtenissen…
-
ANN044
Het nazireeërschap
Het nazireeërschap is een gelofte van toewijding aan God, afgeleid van het Hebreeuwse 'zich afzonderen', omschreven in Numeri 6. De nazireeër onthoudt zich van wijn, van…
-
ANN054
De Joden
Het artikel ANN054 verduidelijkt de termen voor het volk Israël: Jood, Israëliet, Israëli, Hebreeër en Semiet. Elke term heeft een eigen betekenis naargelang het…
-
ANN071
De stad Kafarnaüm
Het artikel onderzoekt Kafarnaüm, een stad in Galilea aan de oever van het Meer van Tiberias, bekend als het „hoofdkwartier” van Jezus na…